Program dla fizjoterapeuty — czego właściwie szukasz?

Wpisujesz w wyszukiwarkę „program dla fizjoterapeuty” i dostajesz listę, na której obok siebie stoją narzędzia robiące zupełnie różne rzeczy. Jedno prowadzi dokumentację, drugie pilnuje terminarza, trzecie układa zalecenia do domu. Wszystkie nazywają się podobnie, a rozwiązują inne problemy. Stąd częsty scenariusz: ktoś wykupuje dostęp, po tygodniu orientuje się, że narzędzie robi coś innego, niż potrzebował, i wraca do punktu wyjścia.

Ten tekst porządkuje rynek na trzy kategorie i pomaga ustalić, w której z nich leży Twój problem. Uczciwe zastrzeżenie na wstępie: tworzymy narzędzie z trzeciej kategorii (Physly), więc nie jesteśmy bezstronni. Dlatego zamiast polecać cokolwiek, opisujemy, czym te kategorie się różnią — ocenę zostawiamy Tobie.

Kategoria 1: dokumentacja

Narzędzia z tej grupy odpowiadają na obowiązki formalne. Prowadzisz kartę badania, zapisujesz wywiad, wyniki testów, przebieg wizyty i plan terapii. Wszystko zostaje w systemie, w formie, którą można pokazać w razie kontroli.

Najbardziej znanym przedstawicielem tej kategorii jest Finezjo, bezpłatna aplikacja Krajowej Izby Fizjoterapeutów. Izba deklaruje wprost: „aplikacja ta jest i będzie bezpłatna”. Obok niej działają płatne systemy komercyjne, zwykle szersze, obejmujące także rozliczenia i obsługę większych placówek.

To Twoja kategoria, jeśli Twoim problemem jest papier: segregatory, karty badania pisane ręcznie, brak jednego miejsca na historię prowadzenia.

Kategoria 2: kalendarz i zapisy

Tutaj chodzi o terminarz. Podopieczny rezerwuje wizytę sam przez stronę, dostaje przypomnienie SMS-em, Ty widzisz obłożenie tygodnia i nie odbierasz telefonu w trakcie pracy z kimś innym. Część narzędzi z tej grupy dokłada płatności online i zaliczki, które ograniczają nieodwołane wizyty.

To Twoja kategoria, jeśli tracisz czas na przekładanie terminów, a w kalendarzu robią się dziury po osobach, które nie przyszły i nie uprzedziły.

Kategoria 3: plany ćwiczeń do domu

Trzecia grupa zajmuje się tym, co dzieje się między wizytami. Wybierasz ćwiczenia, dodajesz zalecenia, a podopieczny wychodzi z czytelnym planem — wydrukowanym albo wysłanym mailem. Narzędzia z tej kategorii różnią się między sobą bardziej niż dwie poprzednie: jedne wymagają, żeby podopieczny zainstalował aplikację na telefonie, inne kończą się plikiem PDF. Kryteria wyboru w tej grupie rozbieraliśmy osobno w tekście o aplikacjach do planów ćwiczeń.

To Twoja kategoria, jeśli rozpisywanie ćwiczeń zjada Ci wieczory, a podopieczni wracają po tygodniu z pytaniem, jak właściwie miało wyglądać to drugie ćwiczenie.

Trzy pytania, które ustawiają wybór

Zanim zaczniesz porównywać konkretne nazwy, odpowiedz sobie na trzy pytania. Zajmą minutę, a oszczędzą kilka tygodni testowania.

Co zajmuje Ci najwięcej czasu po godzinach? Jeśli papierkowa robota — kategoria pierwsza. Jeśli telefon i przekładanie terminów — druga. Jeśli rozpisywanie ćwiczeń i szukanie obrazków — trzecia.

Na co skarżą się podopieczni? „Zapomniałem, jak to robić” i „nie wiedziałem, ile razy” wskazują na kategorię trzecią. „Nie mogłem się dodzwonić” — na drugą.

Czego wymaga od Ciebie forma prowadzenia działalności? Jeśli prowadzisz podmiot leczniczy, dokumentacja nie jest kwestią wygody, tylko obowiązku. Wtedy kategoria pierwsza wchodzi pierwsza, niezależnie od tego, co doskwiera na co dzień.

Czy jedno narzędzie obsłuży wszystko

Duże systemy obiecują komplet: dokumentację, kalendarz i zalecenia w jednym miejscu. Brzmi to rozsądnie i czasem się sprawdza, ale warto znać dwie konsekwencje.

Pierwsza: narzędzie, które robi wszystko, zwykle robi część rzeczy pobieżnie. Moduł ćwiczeń w systemie do dokumentacji bywa dodatkiem — pozwala wpisać nazwę ćwiczenia i dołączyć zdjęcie, ale gotowego zestawu ilustracji nie ma. To nie wada, tylko inny punkt ciężkości.

Druga: im więcej Twojej pracy mieści się w jednym systemie, tym trudniej go zmienić. Zanim zamkniesz w nim wszystko, sprawdź, czy dane da się wyjąć.

Alternatywa to dwa proste narzędzia zamiast jednego rozbudowanego. Bywa tańsza i łatwiejsza do wymiany, ale wymaga logowania się w dwa miejsca. Nie ma tu jednej dobrej odpowiedzi — jest wybór między wygodą a swobodą.

W jakiej kolejności to wdrażać

Jeśli zaczynasz od zera, sensowna kolejność wygląda tak. Najpierw dokumentacja, bo to obowiązek, a nie preferencja. Potem to, co najbardziej boli w tygodniu — zwykle terminarz albo ćwiczenia. Na końcu reszta, jeśli w ogóle okaże się potrzebna.

Wdrażaj po jednym narzędziu i daj sobie co najmniej dwa tygodnie na każde. Trzy nowe systemy naraz kończą się tym, że żaden nie wchodzi w krew i wszystkie lądują w szufladzie.

Jak testować, żeby test coś znaczył

Okres próbny wykorzystaj na prawdziwej pracy, nie na klikaniu po pustym koncie. Trzy rzeczy warto zmierzyć.

• Czas. Ze stoperem, od otwarcia narzędzia do gotowego efektu. Porównaj z tym, ile zajmuje Ci to teraz.
• Liczba kliknięć do najczęstszej czynności. Jeśli to, co robisz dziesięć razy dziennie, wymaga przejścia przez sześć ekranów, po miesiącu przestaniesz z tego korzystać.
• Co się dzieje z danymi. Sprawdź, gdzie stoją serwery, czy dostawca podpisuje umowę powierzenia przetwarzania danych i czy możesz wyeksportować swoje wpisy. Przy danych osób, które prowadzisz, to nie jest formalność — zebraliśmy je w przewodniku o wysyłaniu planów mailem.

Kiedy żadne narzędzie nie jest potrzebne

Dla porządku: przy kilku osobach miesięcznie zeszyt i dobry szablon w edytorze tekstu w zupełności wystarczą. Narzędzia zaczynają się zwracać wtedy, gdy ta sama czynność powtarza się kilkanaście razy w miesiącu. Przed zakupem policz, ile razy naprawdę ją wykonujesz — ta jedna liczba mówi więcej niż wszystkie strony z cennikami.