Kreator ćwiczeń w Finezjo a gotowa baza — dwa różne podejścia

Finezjo to bezpłatna aplikacja Krajowej Izby Fizjoterapeutów, stworzona przede wszystkim do prowadzenia dokumentacji. Izba deklaruje jednoznacznie: „aplikacja ta jest i będzie bezpłatna”. Wielu fizjoterapeutów zaczyna od niej i słusznie — trudno o lepszy punkt startu, gdy trzeba uporządkować karty badania.

Mniej osób wie, że Finezjo ma też kreator ćwiczeń: pozwala przygotować zalecenia do domu, pobrać je jako PDF i wysłać mailem. Skoro tak, pojawia się rozsądne pytanie, po co komu osobne narzędzie do planów ćwiczeń. Ten tekst na nie odpowiada, rozróżniając dwa podejścia do bazy ćwiczeń: budowanej samodzielnie i gotowej.

Zastrzeżenie na wstępie: tworzymy Physly, czyli narzędzie z drugiej kategorii. Dlatego opisujemy tylko fakty, które można sprawdzić w oficjalnej pomocy Finezjo, i nie oceniamy cudzego produktu — porównujemy podejścia.

Co robi kreator ćwiczeń w Finezjo

Zgodnie z dokumentacją aplikacji, w karcie badania znajduje się sekcja zaleceń dla podopiecznego. Tworzysz w niej ćwiczenie, podając nazwę, opis i kategorię, a następnie parametry: liczbę powtórzeń, liczbę serii, częstotliwość w ciągu dnia i czas wykonywania. Do ćwiczenia można dołączyć własne materiały graficzne — do trzech obrazów w formacie JPG lub PNG.

Gotowe zalecenia pobierzesz jako PDF albo wyślesz mailem, jeśli podopieczny podał adres. Raz utworzone ćwiczenie można zapisać do własnej biblioteki i użyć ponownie. Pomoc Finezjo opisuje to wprost: „Ćwiczenia do bazy dodajemy podczas kolejnych realizacji poprzez przycisk «Dodaj własne ćwiczenie»”.

Innymi słowy: mechanizm jest kompletny. Pytanie dotyczy nie mechanizmu, tylko zawartości.

Własna baza a baza gotowa

Tu przebiega główna różnica. W Finezjo biblioteka ćwiczeń jest indywidualna — startujesz z pustą listą i wypełniasz ją własnymi wpisami. Aplikacja daje strukturę i miejsce, natomiast treść: opisy, zdjęcia, warianty, pochodzi od Ciebie.

Narzędzia z gotową bazą odwracają ten układ. Po zalogowaniu ćwiczenia już są, wraz z ilustracjami i opisami. Zaczynasz od wybierania, nie od tworzenia. Co powinna zawierać dobra ilustracja i skąd ją brać, rozłożyliśmy na części w tekście o bazie ćwiczeń dla fizjoterapeuty.

Oba rozwiązania są sensowne, tylko rozkładają pracę w innych miejscach. Własna baza wymaga nakładu na początku i daje pełną kontrolę. Gotowa baza pozwala ruszyć od pierwszego dnia, ale ogranicza Cię do tego, co przygotował dostawca.

Praca, której nie widać w opisie funkcji

„Możliwość dodania własnych zdjęć” brzmi jak zaleta i nią jest. Warto jednak policzyć, co się za tym kryje, zanim zaplanujesz zbudowanie biblioteki na pięćdziesiąt ćwiczeń.

Dla każdego ćwiczenia potrzebujesz: modela (siebie, kogoś znajomego lub osoby, którą prowadzisz — w tym ostatnim przypadku za jej zgodą), miejsca z równym tłem i światłem, kilku ujęć pokazujących fazy ruchu, wyboru najlepszych klatek, kadrowania i zmniejszenia plików, a na końcu opisu, który poradzi sobie bez Ciebie. Realnie to kilkanaście minut na ćwiczenie, jeśli wszystko idzie gładko. Przy pięćdziesięciu ćwiczeniach robi się z tego kilkanaście godzin, zwykle rozbitych na wieczory.

To nie jest zarzut wobec Finezjo — aplikacja nie obiecuje gotowych ćwiczeń i nie do tego została stworzona. To po prostu praca, którą trzeba uwzględnić w planie, bo inaczej biblioteka zostanie pusta, a zalecenia wrócą do formy „mostek biodrowy, 3 × 12” na kartce.

Kiedy własna baza wygrywa

Są sytuacje, w których nic nie zastąpi własnych materiałów.

• Uczysz ćwiczeń w swojej wersji. Jeśli modyfikujesz pozycje wyjściowe albo pracujesz metodą, która ma własny język, gotowa baza będzie Ci przeszkadzać.
• Używasz nietypowego sprzętu. Sprzęt, którego nie ma w żadnym katalogu, wymaga własnych zdjęć.
• Pracujesz z wąską grupą. Kilkanaście stale powtarzanych ćwiczeń to biblioteka do zbudowania w jeden wieczór, która zwróci się wielokrotnie.
• Zależy Ci na własnej twarzy w materiałach. Dla części osób to element rozpoznawalności i element budowania relacji.

Kiedy gotowa baza oszczędza więcej

I sytuacje odwrotne.

• Pracujesz z różnymi okolicami ciała. Im szerszy zakres, tym więcej ćwiczeń trzeba by sfotografować.
• Nie masz warunków do zdjęć. Mały gabinet, nierówne światło, brak czasu na sesję.
• Chcesz zacząć dziś. Gotowa baza działa od pierwszego zalogowania.
• Zależy Ci na jednolitym wyglądzie. Plan złożony ze zdjęć robionych przy różnym świetle wygląda inaczej niż zestaw ilustracji w jednym stylu.

Czy da się używać obu

Tak i w praktyce jest to najczęstszy układ. Dokumentacja zostaje tam, gdzie powinna — w narzędziu przeznaczonym do dokumentacji. Plan ćwiczeń przygotowujesz tam, gdzie jest baza, a gotowy PDF dołączasz do wizyty albo wysyłasz.

Ceną są dwa miejsca do zalogowania i konieczność przeniesienia pliku. Zyskiem — brak kompromisu w obu obszarach. Warto natomiast pilnować jednej rzeczy: dane osób, które prowadzisz, powinny trafiać tylko tam, gdzie są potrzebne. Do wygenerowania planu wystarczy zwykle imię, bez pełnych danych i bez rozpoznania.

Jak zdecydować w dziesięć minut

Zamiast czytać porównania, zrób prosty test. Wypisz z pamięci ćwiczenia, które zadawałeś w ostatnim miesiącu. Policz je. Potem zaznacz te, które umiesz sfotografować w kwadrans.

Jeśli lista ma kilkanaście pozycji i większość da się sfotografować — buduj własną bibliotekę, najlepiej w narzędziu, którego już używasz. Jeśli lista przekracza trzydzieści pozycji albo obejmuje ćwiczenia wymagające sprzętu, którego nie masz pod ręką — gotowa baza odda Ci więcej czasu, niż zajmie jej opanowanie.